Alvast het begin lezen van Op rozen op Vlieland?

"Pogingen om de tractor die voor haar reed te passeren deed Leonie Bolhof niet meer. Er kwamen toch steeds weer tegenliggers. Ze bleef achter het uitzichtbelemmerende gevaarte hangen. Dat reed trouwens bijna zestig waar je tachtig mocht, dus zo heel veel maakte het niet uit.

Ze had bovendien geen haast omdat ze zoals gewoonlijk een kwartier speling had genomen voor de komende afspraak. Files, open bruggen, je wist het maar nooit. En was ze te  vroeg, dan was het heerlijk om zomaar even te zitten niksen in de auto. Of om een  wandelingetje te maken in de buurt.

Te laat zou ze dus ook dit keer niet komen, en de straat van het notariskantoor in het  polderdorp was gemakkelijk te vinden. De eerste straat rechts was het vanaf de hoofdstraat, en daarna de tweede links. Dat had de plattegrond laten zien. Zij had geen elektronische navigatie in haar auto nodig! Kaartlezen, routes uitstippelen, rijtijd schatten en zich een voorstelling maken van het landschap vond ze veel te leuk.

Als schoolkind al nam ze de kaart erbij wanneer ze er in vakanties op de fiets opuit ging. Lekker in haar eentje deed ze dat, waardoor ze kon gaan en staan waar ze wilde en niet hoefde te keten en kletsen met vriendinnetjes maar op dijkjes en in slootkanten kon wegdromen. In haar familie werd dat niet vreemd gevonden voor een kind. Eerder prezen ze het.

Eigenlijk droomde Leonie ook achter deze kolossale tractor een beetje. Ruim dertig jaar rijervaring had binnenin haar een automatische piloot laten ontstaan die wist wanneer hij het heft in handen moest nemen. Een alert type was het, die secuur deed wat nodig was. Daardoor  kon ze door de zijruiten kijkend genieten van het voorbij glijdende zomerse landschap.

De gewassen op de akkers stonden hoog. Maïs, tarwe en aardappels onderscheidde ze. De wind liet de bladeren van populieren langs de weg trillen. Bij boerderijen hing de was aan de lijn te drogen en stonden bloemen en groenten te koop bij de opritten.

Leuk om naar te kijken, mijmerde Leonie. Jammer alleen dat er nu geen tijd overbleef om nog even in de paperassen van de notaris te neuzen, al was het alleen maar om van deze zomerse sfeer om te schakelen naar bloedserieuze woorden als erflaatster en boedelbeschrijving. Want ze reed hier wel door het overlijden van een vrouw van wie ze het bestaan nooit had geweten....